Q1: چه مواد در برابر آغوش هیدروژن در درجه حرارت بالا مقاومت می کنند؟
A1:فولادهای کم آلیاژ مانند 1.25Cr {3}} 5mo در جایی که انتشار هیدروژن کند می شود ، بالاتر از 200 درجه عمل می کنند. فولادهای ضد زنگ آستنیتی (304H ، 316H) انعطاف پذیری را در محدوده دما حفظ می کنند. این مواد بر اساس سازگاری منحنی نلسون انتخاب می شوند. تیمارهای حرارتی ویژه ریزساختار را برای سرویس هیدروژن بهینه می کنند.
Q2: لوله های پساب راکتور هیدروپروسکت چگونه طراحی شده اند؟
A2:آنها کمک هزینه های خوردگی را برای جریان های سولفور بالا درج می کنند. آستین های حرارتی در مناطق انتقال دما محافظت می کنند. این طرح ها خدمات {1}} درجه را با فشارهای جزئی هیدروژن بیش از 100 بار انجام می دهند.
Q3: چه تکنیک های جوش از ترک خوردگی هیدروژن در لوله های داغ جلوگیری می کنند؟
A3:فرآیندهای جوشکاری کم هیدروژن با الزامات دقیق گرمایش. عملیات حرارتی پس از جوش ، تنش های باقیمانده را تسکین می دهد. این کنترل ها از تأخیر در ترک خوردگی به کمک هیدروژن جلوگیری می کنند.
Q4: چرا لوله های هیدروژن داغ مستعد ابتلا به دکربوراسیون هستند؟
A4:هیدروژن با کربن در فولاد در دمای بالاتر از 200 درجه واکنش نشان می دهد. این تخریب سطح قدرت را کاهش می دهد. محتوای کروم بالاتر ({1}}} ٪) به طور قابل توجهی نرخ واکنش را کند می کند.
Q5: خطوط انتقال اصلاحات هیدروژن چگونه بازرسی می شود؟
A5:خزنده های UT با درجه بالا ، ضخامت ضخامت را کنترل می کنند. متالورژی تکثیر تغییرات ریزساختاری را بررسی می کند. این روشهای تخصصی آسیب را بدون خنک کردن سیستم ارزیابی می کنند.
