Q1: از چه موادی برای لوله های ذخیره حرارتی نمک مذاب با 565 درجه استفاده می شود؟
A1:فولاد ضد زنگ 321H معمولاً برای مقاومت در برابر ترک خوردگی در برابر خوردگی و ثبات حرارتی مشخص می شود. این لوله ها حلقه های انبساط را برای قرار دادن دوچرخه سواری حرارتی در خود جای می دهند. الکتروپولیش داخلی باعث چسبندگی نمک و مکان های شروع خوردگی می شود. این سیستم ها برای جلوگیری از تخریب نمک نیترات به کنترل اکسیژن دقیق نیاز دارند. نظارت منظم ترموکوپل یکنواختی دما را در کل سیستم ذخیره سازی تضمین می کند.
Q2: چگونه از اثرات جمع آوری حرارتی در لوله های ذخیره سازی جلوگیری می شود؟
A2:مهندسان از لوله های کشویی با سطوح پایین اصطکاک استفاده می کنند. اتصالات انبساط برای جذب حرکات چرخه ای قرار می گیرند. تجزیه و تحلیل عناصر محدود فاصله پشتیبانی را بر اساس پروفایل های حرارتی بهینه می کند. این ویژگی های طراحی مانع از تغییر شکل تجمعی از چرخه شارژ روزانه/تخلیه می شوند.
Q3: چالش های سیستم های لوله ذخیره حرارتی حالت جامد چیست؟
A3:لوله ها باید در برابر تماس ساینده با ذرات سرامیکی یا رسانه های بتونی مقاومت کنند. پوشش های ویژه مقاوم در برابر فرسایش از مناطق با لباس بالا محافظت می کنند. طرح ها راندمان انتقال حرارت را با یکپارچگی ساختاری متعادل می کنند. این سیستم ها ذخیره سازی جمع و جور بیشتری را نسبت به رویکردهای نمک مذاب انجام می دهند.
Q4: چرا آلیاژهای مبتنی بر نیکل برای لوله های مواد تغییر فاز ترجیح داده می شوند؟
A4:آنها در برابر خوردگی از PCM های فلزی با دمای بالا مانند آلیاژهای آلومینیوم سیلیکون مقاومت می کنند. این مواد در طی شارژ قدرت بالاتر از 700 درجه را حفظ می کنند. موانع انتشار ویژه از آلیاژ با PCM جلوگیری می کند. این خصوصیات سیستم های ذخیره سازی گرمای نهان کارآمد را فعال می کنند.
Q5: لوله های ذخیره حرارتی چگونه به دلیل آسیب در دمای بالا بازرسی می شوند؟
A5:تست جریان گردان پالس ضخامت دیواره را از طریق عایق اندازه گیری می کند. تکثیر متالورژی اسناد تغییرات ریزساختاری را اسناد می کند. این روشهای غیر مخرب خستگی خزش و حرارتی را بدون جداسازی سیستم ارزیابی می کنند.
