چگونه می توان با عناصر آلیاژ طبقه بندی کرد؟
لوله های فولادی آلیاژ را می توان به فولاد کروم-مولیبدن (مانند 15crmo) ، آلیاژهای مبتنی بر نیکل (مانند اینتولل) ، فولاد منگنز (مانند 65mn) و غیره تقسیم کرد. فولاد کروم-مولیبدن به دلیل درجه حرارت بالا و مقاومت در برابر فشار بالا شناخته شده است و اغلب در دیگهای بخار نیروگاه مورد استفاده قرار می گیرد. آلیاژهای مبتنی بر نیکل از مقاومت در برابر خوردگی قوی برخوردار هستند و برای محیط های شیمیایی و دریایی مناسب هستند. فولاد منگنز بر مقاومت در برابر سایش بالا تمرکز دارد و در ماشین آلات مهندسی استفاده می شود. دسته های مختلف با فرآیندهای مختلف عملیات حرارتی مطابقت دارند ، به عنوان مثال ، فولاد کروم-مولیبدن نیاز به عادی سازی + درجه حرارت دارد. طبقه بندی مستقیماً بر قیمت لوله های فولادی تأثیر می گذارد و هزینه آلیاژهای مبتنی بر نیکل می تواند بیش از 10 برابر فولاد معمولی باشد.
تفاوت بین استانداردهای ASTM و ISO برای لوله های فولادی آلیاژ چیست؟
استانداردهای ASTM (مانند ASTM A335) بیشتر روی عملکرد درجه حرارت بالا تمرکز می کنند و به داده های پارگی خزش روشن نیاز دارند. ISO 9329 بر کنترل مقدار حد ترکیب شیمیایی متمرکز است. به عنوان مثال ، ASTM اجازه می دهد تا فسفر بالاتر و باقیمانده گوگرد ، در حالی که ISO نیازهای سخت تری دارد. در حین صدور گواهینامه ، ASTM نیاز به گذراندن تست های خاصیت مکانیکی دارد ، در حالی که ISO بر پوشش آزمایش غیر مخرب تأکید می کند. هنگام صادرات ، شرکت ها باید همزمان با استانداردهای دوگانه بازار هدف مطابقت داشته باشند که این باعث افزایش هزینه های تولید می شود.
الزامات ویژه صدور گواهینامه برای لوله های فولادی آلیاژ با دمای بالا؟
Such steel pipes (such as P92) must pass ASME III or RCC-MRx nuclear power standard certification, including high-temperature endurance tests up to 10,000 hours. The material must provide a complete intergranular corrosion report and delta ferrite content detection. For example, the steel pipes for thermal power ultra-supercritical units require a strength of >100MPa در 650 درجه. علاوه بر این ، تولید کنندگان باید صلاحیت های خاصی مانند عملیات حرارتی NADCAP داشته باشند و حسابرسی زنجیره تأمین بسیار سختگیرانه است.
مزایا و کاربردهای لوله های استیل ضد زنگ دوبلکس؟
فولاد دوبلکس (مانند 2205) دارای سازه های آستنیت و فریت است و مقاومت در برابر خوردگی یون کلرید آن دو برابر 304 فولاد ضد زنگ است و استحکام آن بیشتر است. استحکام عملکرد آن می تواند به دو برابر فولاد ضد زنگ معمولی برسد ، که برای خطوط لوله زیر دریایی یا تجهیزات سولفوریزاسیون مناسب است. با این حال ، جوشکاری نیاز به کنترل ورودی گرما برای جلوگیری از آغوش فاز σ دارد. اگرچه هزینه بالاتر از 316L است ، اما اقتصاد چرخه زندگی بهتر است.
چگونه می توان بین لوله های فولادی آلیاژ یکپارچه و جوش داده شده تمایز قائل شد؟
لوله های یکپارچه با سوراخ و نورد ، بدون جوش تولید می شوند و ظرفیت تحمل فشار قوی تری دارند. لوله های جوش داده شده توسط صفحات فولادی سیم کشی (مانند فرآیند ERW) تولید می شوند و یک منطقه تحت تأثیر گرما وجود دارد. مشاهده متالوگرافی میکروسکوپی می تواند تغییر ناگهانی در جهت جریان دانه لوله های جوش داده شده را نشان دهد. به عنوان مثال ، لوله های ترک خوردگی روغن باید توسط فناوری یکپارچه تولید شوند ، در حالی که از لوله های جوش داده شده می توان برای حمل و نقل سیال کم فشار استفاده کرد. لوله های یکپارچه بیش از 80 ٪ در میدان سطح بالا به خود اختصاص می دهند ، اما هزینه لوله های جوش داده شده بیش از 30 ٪ پایین تر است.
