1. محدوده محتوای کربن معمولی برای لوله‌های فولادی کربن گرم-نوردیده شده چیست؟
آنها به طور کلی به این صورت طبقه بندی می شوند:
کربن کم (فولاد ملایم): تا 0.25 درصد کربن
کربن متوسط: 0.25٪ - 0.60٪ کربن
کربن بالا: بیش از 0.60٪ کربن (برای لوله کشی کمتر رایج است، بیشتر برای اجزای مکانیکی)
2. چرا فولاد کربن گرم-نوردیده شده عموماً انعطاف پذیرتر است و جوشکاری آن آسان تر از نورد-سرد است؟
فرآیند نورد گرم-در دماهای بالا اتفاق می‌افتد، که از سخت شدن کار جلوگیری می‌کند و منجر به شکل‌پذیری مواد می‌شود. حالت نرم تر و شیمی کمتر سخت شدنی آن (مخصوصاً در گریدهای کربن پایین) آن را کمتر در معرض ترک خوردن در حین جوشکاری قرار می دهد.
3. عیب اصلی سطح فلس شده روی لوله- نورد گرم چیست؟
این رسوب می‌تواند در فرآیندهای بعدی مانند رنگ‌آمیزی، گالوانیزه کردن یا پوشش‌دهی تداخل ایجاد کند، زیرا ممکن است پوسته پوسته شود و منجر به چسبندگی ضعیف و شکست زودرس پوشش شود. قبل از انجام چنین درمان هایی باید از طریق ترشی (حمام اسیدی) یا انفجار ساینده حذف شود.
4. مقاومت تسلیم یک فولاد کربنی معمولی-نوردیده شده گرم مانند ASTM A53 درجه B در مقایسه با یک-معادل نورد سرد چگونه است؟
یک لوله معمولی نورد گرم A53 درجه B دارای حداقل قدرت تسلیم 35000 psi (240 مگاپاسکال) است. یک لوله قابل مقایسه با کشش سرد (CDN) می تواند به دلیل سخت شدن کرنش، قدرت تسلیم 60000 psi (415 مگاپاسکال) یا بالاتر داشته باشد.
5. آیا لوله های نورد گرم برای کاربردهای فشار قوی- مناسب هستند؟
آنها می‌توانند باشند، اما لوله‌های نورد گرم بدون درز برای سرویس‌های-فشار بالا نسبت به لوله‌های جوش داده شده ترجیح داده می‌شوند. مناسب بودن به درجه خاص، ضخامت دیوار (برنامه) و پیروی از استانداردهایی مانند ASTM A106 برای خدمات در دمای بالا بستگی دارد.
