چگونه دمای عادی سازی بر ریزساختار و خواص تأثیر می گذارد؟
دمای عادی سازی به طور معمول 900-930 درجه است. دمای زیر این محدوده منجر به آستنیت شدن ناقص و در نتیجه یک ساختار باند می شود. دمای بیش از 950 درجه (بیشتر از 950 درجه) باعث درشت دانه می شود و سختی ضربه را کاهش می دهد. ریزساختار نرمال کننده بهینه یک ساختار یکنواخت و ریز مروارید + فریت است. برای لوله های با قطر بزرگ ، ضخیم ، برای جلوگیری از اختلاف دمای داخلی و خارجی بیش از 50 درجه ، گرمایش مرحله ای لازم است. برای اطمینان از سختی یکنواخت ، هنوز باید از هوا در هنگام عادی سازی خنک کننده استفاده شود.
معیارهای انتخاب پارامترهای معتدل چیست؟
درجه حرارت معتدل به طور کلی 650-680 درجه است. درجه حرارت خیلی کم (کمتر از 600 درجه) مارتنزیت را به طور کامل نرم نمی کند. زمان نگهدارنده بر اساس ضخامت دیواره (بیشتر از یا مساوی با 1 ساعت/25 میلی متر) محاسبه می شود. زمان نگه داشتن بسیار کوتاه منجر به سختی هسته ای بسیار بالا خواهد شد. خنک کننده خنک کننده باید به طور طبیعی در هوا انجام شود. خنک کننده آب برای جلوگیری از شستشوی مزاج ممنوع است. برای لوله هایی که نیاز به سختی بالایی دارند ، می توان از یک فرایند دو برابر استفاده کرد. پارامترهای معتدل باید از طریق آزمون صلاحیت فرآیند (PQR) تأیید شوند.
چگونه می توان از اکسیداسیون و دکربوراسیون در حین عملیات حرارتی جلوگیری کرد؟
از کوره جو کنترل شده (نیتروژن + گاز ترک خوردگی متانول) یا یک پوشش آنتی اکسیداسیون (مانند شیشه آب + پودر گرافیت) استفاده می شود. فاصله بین لوله های فولادی در هنگام بارگیری کوره باید بیشتر از یا برابر با 1.5 برابر قطر بیرونی باشد تا از گردش هوا اطمینان حاصل شود. برای اجزای دقیق ، می توان از یک کوره عملیات حرارتی خلاء (فشار کمتر از یا مساوی با 10^-3 PA) استفاده کرد. عمق لایه decarburization باید در <0.1 میلی متر کنترل شود. در غیر این صورت ، ماشینکاری مورد نیاز است. پس از عملیات حرارتی ، یک بازرسی ذرات مغناطیسی (MPI) برای تشخیص ریزگردها روی سطح مورد نیاز است.
تفاوت در عملیات حرارتی لوله های فولادی با ضخامت های مختلف دیواره چیست؟
Steel pipes with a wall thickness of < 20 mm can be treated in a continuous furnace, while thick-walled pipes require staged insulation in a trolley-type furnace. Ultra-thick-walled pipes (>100 میلی متر) پس از عملیات حرارتی به آزمایش اندازه دانه UT نیاز دارد. میزان خنک کننده برای عادی سازی لوله های نازک دیواره می تواند به 3-5 درجه در ثانیه تسریع شود ، در حالی که برای لوله های ضخیم دیواره ، باید کمتر از یا برابر با 1 درجه در ثانیه باشد. برای کاهش اتصالات لوله ، پارامترهای فرآیند عملیات حرارتی باید بر اساس ضخیم ترین بخش تعیین شود. تمام منحنی های عملیات حرارتی باید با استفاده از یک ضبط دما ثبت شوند.
پس از عملیات حرارتی چه آزمایشاتی انجام می شود؟
تست های مورد نیاز عبارتند از: آزمایش کششی (نمونه برداری به صورت طولی) ، آزمایش ضربه (میانگین سه نمونه در -20 درجه) و آزمایش سختی (تستر سختی برینل HBW10/3000). تجزیه و تحلیل متالوگرافی باید اندازه دانه (به طور معمول درجه 5-8) و لایه های decarburized را ارزیابی کند. آزمایش استقامت با درجه حرارت بالا مطابق با الزامات توافق شده انجام می شود. کلیه داده ها باید با NB/T 47008 ، استاندارد برای فرجوها برای تجهیزات تحمل فشار مطابقت داشته باشند.
