چگونه می توان آزمایش های غیر مخرب را در خطوط لوله p122- انجام داد؟
آزمایش غیر مخرب (NDT) در خط لوله های P122 در {{0} سرویس در درجه اول شامل: آزمایش اولتراسونیک (UT) برای تشخیص نقص در دیواره های داخلی و بیرونی و حجم خط لوله ، مانند حفره های خزش ، ترک ها و شامل. آزمایش ذرات مغناطیسی (MT) یا آزمایش نافذ (PT) برای تشخیص سطح و نقص باز سطح {2}. بازرسی ماکروسکوپی و بازرسی ماکت متالوگرافی: نمونه برداری منظم از نظارت بر بخش ها و مشاهده تخریب ریزساختار (مانند تغییرات فاز بارش و آسیب خزش) در زیر میکروسکوپ با استفاده از فیلم های ماکت. و اندازه گیری گسترش قطر خط لوله ، مستقیم ترین روش برای نظارت بر تغییر شکل خزش.
فناوری ماکت متالوگرافی چیست و چرا مهم است؟
فناوری ماکت متالوگرافی روشی برای ایجاد "کپی" از ریزساختار خط لوله بدون از بین بردن آن برای مشاهده آفلاین است. این روش شامل ابتدا صیقل دادن سطح نقطه نظارت بر خط لوله و سپس ایجاد یک کپی از ریزساختار سطح با استفاده از موادی مانند فیلم استات سلولز است. سپس فیلم ماکت تحت آزمایشگاه تحت میکروسکوپ بررسی می شود. این فناوری بسیار مهم است زیرا می تواند به طور مستقیم و مؤثر میزان تخریب مواد را پس از مدت طولانی {3} term High- سرویس ، مانند درشت کاربید ، بارش و شکل گیری باطل خزنده ارزیابی کند. این یک شاخص اصلی برای پیش بینی زندگی باقی مانده و ارزیابی وضعیت تجهیزات است.
حالت اولیه خرابی لوله های فولادی P122 تحت خدمات دما طولانی- term High- چیست؟
حالت خرابی اصلی لوله های فولادی P122 تحت عنوان - term High - سرویس دما خرابی خزش است. خزش تغییر شکل پلاستیکی آهسته یک ماده در طول زمان در دمای بالا و استرس پایدار است. پس از ده ها هزار ساعت کار ، ریزساختار به تدریج سنین می کند و حفره های خزنده ریز در مرزهای دانه شکل می گیرد. این حفره ها به تدریج به ریزگردها متصل می شوند و رشد می کنند و در نهایت منجر به macrocracks و پارگی لوله می شوند. ترک خوردگی خستگی حرارتی (به دلیل تنش های حرارتی چرخه ای که توسط راه اندازی و خاموش ایجاد می شود) و نازک شدن اکسیداسیون نیز حالت های خرابی احتمالی است.
چگونه می توان زندگی باقی مانده در لوله های P122 سرویس {0} را ارزیابی کرد؟
ارزیابی زندگی باقیمانده در لوله های P122 سرویس- یک کار مهندسی جامع است. روشهای کلیدی عبارتند از: آزمایش نمونه برداری مخرب (به ندرت مورد استفاده) ، غیر - تکنیک های تکثیر متالوگرافی مخرب برای ارزیابی تخریب ریزساختاری ، اندازه گیری کرانه کرنش واقعی (میزان انبساط قطر) از خط لوله ، محاسبات نظری با استفاده از لارسون {4} با استفاده از روش پارامتری PARMURETION PARMARETION تخریب از طریق تغییرات سختی. ارزیابی های مدرن اغلب روشهای مختلفی را برای توسعه مدل های پیش بینی کننده ترکیب می کنند ، که سپس به طور منظم بررسی می شوند تا به صورت پویا و محافظه کارانه زمان کار ایمن باقی مانده را تخمین بزنند.
چرا یک بخش نظارت برای خطوط لوله P122 لازم است؟
ایجاد یک بخش نظارت (به طور معمول بخش کوتاهی از لوله ساخته شده از همان ماده ، دسته و عملیات حرارتی به عنوان خط لوله اصلی بخار ، که در یک مکان نماینده دما نصب شده است اما در معرض فشارهای اولیه قرار نمی گیرد) بهترین روش در مدیریت زندگی است. به طور منظم برش نمونه های کوچک از بخش نظارت برای آزمایش جامع عملکرد و تجزیه و تحلیل ریزساختاری امکان ارزیابی دقیق تخریب مواد را بدون خاموش کردن خط لوله اصلی فراهم می کند. این مستقیم ترین و قابل اطمینان ترین داده های تجربی برای پیش بینی عمر باقی مانده خط لوله اصلی را فراهم می کند و یک اقدام مهم برای اطمینان از عملکرد نیروگاه ایمن و اقتصادی است.








