چگونه لوله فولادی P122 تولید می شود؟
لوله فولادی P122 به طور معمول با استفاده از فناوری لوله فولادی یکپارچه برای اطمینان از مقاومت و یکنواختی فشار تولید می شود. فرآیند اصلی شامل: فولاد مذاب ابتدا در یک کوره برقی یا مبدل ذوب می شود و سپس تصفیه می شود (به عنوان مثال ، در یک کوره LF یا کوره VD) برای کنترل دقیق ترکیب و خلوص. سپس فولاد مذاب در بیلت های گرد (ریخته گری مداوم) ریخته می شود. پس از گرمایش ، بیلت ها با استفاده از آسیاب سوراخ شده به لوله های خشن مشت می شوند. سپس بیلت ها با استفاده از یک آسیاب نورد مداوم یا دستگاه نقاشی سرد به لوله های ابعاد مورد نظر منتقل می شوند. سرانجام ، لوله های تمام شده برای دستیابی به ریزساختار مورد نظر و خصوصیات مکانیکی تحت عملیات حرارتی سخت قرار می گیرند.
فرآیند خاص عملیات حرارتی برای P122 چیست؟
فرآیند استاندارد تصفیه حرارتی برای P122 "عادی سازی" + درجه حرارت است. عادی سازی شامل گرم کردن لوله فولادی به بالاتر از دمای تبدیل AC3 (معمولاً تقریباً 1040- 1080 درجه) ، نگه داشتن دما برای یک دوره زمانی ، و سپس خنک شدن در هوا است. این فرایند با هدف دستیابی به یک ساختار مارتنزیتی با استحکام بالا انجام شده است. سپس مزاج باید بلافاصله انجام شود. فولاد باید تا دمای زیر AC1 (معمولاً در حدود 760-790 درجه) گرم شود ، که در آن دما برای مدت زمان کافی نگهداری می شود و سپس خنک می شود. هدف از مزاج ، تسکین تنش های داخلی ، بهبود سختی ، تثبیت ریزساختار به مارتنزیت معتدل و امکان بارش کافی کاربیدها است.
فرآیند عملیات حرارتی چگونه بر خصوصیات نهایی P122 تأثیر می گذارد؟
پارامترهای فرآیند عملیات حرارتی (دما ، زمان و میزان خنک کننده) تأثیر تعیین کننده ای بر خواص نهایی P122 دارند. درجه حرارت غیر عادی سازی کافی منجر به کاربیدهای بیش از حد حل نشده می شود و بر قدرت تأثیر می گذارد. درجه حرارت بیش از حد بالا منجر به دانه های درشت و اختلال در سختی خواهد شد. دمای درجه حرارت نیز بسیار مهم است: دمای خیلی کم فشارهای داخلی را تسکین نمی دهد و باعث می شود مواد بیش از حد شکننده شوند. درجه حرارت بیش از حد بالا منجر به کاهش بیش از حد در استحکام و سختی می شود و رسوبات خیلی سریع درشت می شوند و باعث اختلال در خواص خزش دما بالا می شوند. بنابراین ، هر دسته از لوله های فولادی باید مطابق با مشخصات ، به شدت تحت درمان قرار گیرند.
مشکلات فنی در ساخت P122 چیست؟ چالش های فنی تولید لوله فولادی P122 در درجه اول در سه منطقه قرار دارد: اول ، ذوب و ریخته گری نیاز به کنترل دقیق محتوای عناصر آلیاژ متعدد ، به ویژه یکنواختی عناصر کمیاب دارد ، در حالی که به حداقل می رسد محتوای ناخالصی ها و گازهای مضر را به حداقل می رساند. دوم ، کار گرم. با توجه به محتوای بالای آلیاژ ، پنجره کار گرم باریک است و نیاز به کنترل بسیار بالایی از دمای سوراخ کردن و نورد و تغییر شکل دارد. سرانجام ، عملیات حرارتی برای دستیابی به کنترل یکنواخت و دقیق دما در طول کل لوله ، به کوره های بزرگ و دقیق عملیات حرارتی نیاز دارد. هرگونه انحراف منجر به عملکرد عادی خواهد شد.
قبل از حمل و نقل چه آزمایشاتی برای لوله فولادی P122 لازم است؟
طبق استاندارد ASTM A335 ، لوله فولادی P122 باید قبل از حمل و نقل یک سری آزمایشات سخت را انجام دهد. این آزمایشات شامل تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی ، آزمایش کششی دمای اتاق ، آزمایش سختی و آزمایش سختی ضربه برای تأیید خصوصیات مکانیکی آن است. آزمایش هیدرواستاتیک نیز برای اطمینان از فشار لوله - یکپارچگی تحمل لازم است. علاوه بر این ، هر لوله تحت آزمایش های غیر مخرب ، آزمایش اولتراسونیک (UT) یا آزمایش جریان Eddy (ET) قرار می گیرد تا نقص ماکروسکوپی داخلی و سطحی را تشخیص دهد. برای عملکرد درجه حرارت بالا 7 {7} ، تولید کنندگان به طور معمول داده های مقاومت به پارگی خزش شبیه سازی شده را نیز ارائه می دهند.
