برای جوشکاری لوله فولادی A333 Gr.7 چه مواد مصرفی جوشکاری لازم است؟
هنگام جوشکاری لوله فولادی A333 Gr.7 ، کم-} جوشکاری دما که با ترکیب و خاصیت آن مطابقت دارند ، باید استفاده شود. ER80S- Ni3 WELDING WIRE یا E8018-} C3 میله جوشکاری ، همانطور که در استاندارد AWS A5.28 مشخص شده است ، به طور کلی ترجیح داده می شود. این مواد مصرفی جوشکاری همچنین حاوی تقریباً 3.5 ٪ نیکل است که از چقرمگی تأثیر فلز جوش مانند فلز والدین در دماهای پایین اطمینان می دهد. استفاده از میله های جوشکاری فولاد کربن معمولی (مانند E7018) کاملاً ممنوع است. در غیر این صورت ، جوش به پیوند ضعیف در کل لوله تبدیل می شود و در تست ضربه با دمای پایین انجام نمی شود و در دمای پایین بسیار مستعد شکستگی شکننده است. انتخاب مواد مصرفی جوشکاری اولین قدم مهم برای اطمینان از عملکرد کلی مفصل جوش داده شده است و الزامات صلاحیت روش جوشکاری (WPS/PQR) باید به شدت رعایت شود.
الزامات ویژه فرآیند برای جوشکاری لوله فولادی A333 Gr.7 چیست؟
الزامات فرآیند برای جوشکاری لوله فولادی A333 Gr.7 نسبت به فولاد کربن دقیق تر است. اول ، مشخصات دقیق روش جوشکاری (WPS) باید تدوین و واجد شرایط شود (PQR). قبل از گرم شدن ، به طور معمول قبل از جوشکاری ، به طور معمول بین 100 {6} 150 درجه ، برای جلوگیری از ترک خوردگی مورد نیاز است. ثانیاً ، برای جلوگیری از ورودی بیش از حد گرمای گرم ، باید ورودی گرمای جوش به شدت کنترل شود ، که می تواند منجر به درشت دانه ها در جوش و گرما-} آسیب دیده شود ، در نتیجه بدتر شدن کمترین {9}. عملیات حرارتی پس از جوش به طور معمول انجام نمی شود. اما اگر ضخامت دیواره ضخیم باشد یا الزامات خاصی اعمال شود ، ممکن است به عملیات حرارتی تسکین استرس (PWHT) نیاز باشد. با این حال ، برای جلوگیری از رشد بیش از حد دانه ، باید دما و مدت زمان PWHT به شدت کنترل شود.
هنگام پردازش و ساخت لوله فولادی A333 GR.7 (مانند خم شدن سرد) چه اقداماتی باید انجام شود؟
هنگام کار سرماخوردگی (مانند خم شدن سرد) A333 GR.7 لوله فولادی ، احتیاط شدید لازم است. اگرچه دارای اتاق عالی - استحکام دما است ، هرگونه تغییر شکل سرما باعث سخت شدن کار می شود و در نتیجه باعث افزایش قدرت و سختی می شود ، در حالی که باعث کاهش انعطاف پذیری و سختی می شود. بنابراین ، پس از خم شدن سرد ، ناحیه خم معمولاً برای بازگرداندن خواص مواد ، با گرما تصفیه می شود. عادی سازی متداول ترین روش است. اگر عملیات حرارتی انجام نشود ، آزمایش باید انجام شود تا تأیید شود که مؤلفه خم 7- هنوز هم نیازهای استاندارد را برآورده می کند (به خصوص -101 درجه استحکام تأثیر). روشهای تصحیح کنترل نشده مانند گرمایش شعله برای جلوگیری از تخریب ساختاری موضعی به شدت ممنوع است.
چگونه باید آزمایش غیر مخرب (NDT) روی اتصالات جوش داده شده لوله فولادی A333 Gr.7 انجام شود؟
آزمایش جامع غیر مخرب (NDT) اتصالات جوش داده شده یک گام مهم برای اطمینان از کیفیت است. روشهای متداول عبارتند از: آزمایش رادیوگرافی (RT) ، که نقص حجمی درون جوش را تشخیص می دهد ، مانند تخلخل ، اجزاء سرباره و عدم همجوشی. آزمایش اولتراسونیک (UT) ، که نسبت به نقص منطقه حساس تر است (مانند ترک ها و کمبود همجوشی) و مخصوصاً برای لوله دیواری ضخیم- مناسب است. و آزمایش ذرات مغناطیسی (MT) یا آزمایش نافذ (PT) ، که نقص سطح و زیرسطحی را در جوش تشخیص می دهد. کلیه NDT باید توسط پرسنل واجد شرایط مطابق با استانداردهای مربوطه (مانند بخش ASME V) انجام شود ، و معیارهای پذیرش باید براساس الزامات سند طراحی (مانند ASME B31.3) باشد.
برای لوله های فولادی A333 GR.7 به چه بازرسی ها و آزمایشات نهایی نیاز است؟ لوله های فولادی تمام شده باید قبل از انتشار ، یک سری دقیق از بازرسی ها و آزمایش های نهایی را پشت سر بگذارند. این موارد در درجه اول عبارتند از: یک آزمایش هیدرواستاتیک برای تأیید استحکام و نشت- سفتی بدن لوله ، به طور معمول با فشار 1.5 برابر فشار اسمی. آزمایش غیر مخرب (NDT) ، از جمله آزمایش جریان اولتراسونیک یا گرداب برای لوله های یکپارچه و آزمایش 100 ٪ رادیوگرافی یا اولتراسونیک از جوش های کامل- برای لوله های جوش داده شده. بازرسی بعدی ، از جمله قطر بیرونی ، ضخامت دیواره ، طول و انحنای. آزمایش مکانیکی ، از جمله آزمایش کششی و تست تأثیرگذاری charpy v-notch charpy {8-} 101 درجه بر روی نمونه های گرفته شده از بدنه لوله یا بخش های گسترده. معاینه متالوگرافی و آزمایش سختی. تمام نتایج باید مطابق با استاندارد ASTM A333 باشد.
