Q1: استانداردهای بین المللی رایج برای لوله های فولادی کربن معمولی چیست؟
سیستم استاندارد بین‌المللی برای لوله‌های فولادی کربن معمولی نسبتاً کامل است، عمدتاً شامل استانداردهای عمومی مانند ASTM A53 (استاندارد آمریکایی)، EN 10255 (استاندارد اروپایی)، JIS G3444 (استاندارد ژاپنی) و ISO 65. ASTM A53 گالوانیزه و غیرگالوانیزه را پوشش می‌دهد که دارای دو لوله فولادی جوشی و بدون درز است که به دو گرید فولادی A و بدون درز تقسیم می‌شود. خواص مکانیکی EN 10255 لوله های فولادی را به سه درجه کیفی تقسیم می کند: درجه پایین، درجه متوسط و درجه بالا، مطابق با نیازهای مختلف استفاده. این استانداردها دارای مفاد روشنی در مورد ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی، تحمل ابعادی و روش های آزمایش هستند. هنگام خرید، استانداردهای مربوطه باید با توجه به بازار هدف انتخاب شوند.
Q2: استاندارد GB چین لوله های فولادی کربن معمولی را چگونه طبقه بندی می کند؟
استاندارد GB چین لوله های فولادی کربن معمولی را به چند دسته خاص تقسیم می کند: GB/T 3091 برای لوله های فولادی جوش داده شده برای حمل و نقل سیال کم فشار استفاده می شود. GB/T 8162 برای لوله های فولادی بدون درز برای سازه ها مناسب است. GB/T 13793 الزامات فنی برای لوله های فولادی جوش داده شده با درز مستقیم را مشخص می کند. از این میان، GB/T 3091 به لوله های گالوانیزه (DN15-DN150) و لوله های مشکی تقسیم می شود و وزن لایه گالوانیزه باید بزرگتر یا مساوی 500 گرم بر متر مربع باشد. GB/T 8162 با توجه به استفاده به لوله های ساختاری و ماشینکاری تقسیم می شود و الزامات انحراف ضخامت دیواره سختگیرانه تر است. این استانداردها به تدریج با استانداردهای ISO همسو می شوند، اما برخی از شاخص های خاص چین حفظ می شوند.
Q3: استاندارد API چه الزامات ویژه ای برای لوله های فولاد کربنی نفت دارد؟
استاندارد API 5L دارای مقررات سختگیرانه ای برای لوله های فولاد کربنی نفت و گاز طبیعی است: آنها باید با فولاد کشته شده ذوب شوند و محتوای گوگرد و فسفر به ترتیب کمتر یا مساوی 0.030٪ و کمتر یا مساوی 0.030٪ کنترل می شوند. لوله های خط به دو سطح مشخصات محصول PSL1 و PSL2 تقسیم می شوند. PSL2 به آزمایش‌های ضربه دقیق‌تر و آزمایش‌های غیرمخرب نیاز دارد. تمام لوله های فولادی باید تحت آزمایش 100% اولتراسونیک یا جریان گردابی قرار گیرند و فشار تست فشار آب 90% حداقل استحکام تسلیم مشخص شده است. انتهای لوله باید به شیارهای 30 درجه برای جوشکاری در محل پردازش شود و به طور دائم با اطلاعاتی مانند درجه فولاد و شماره استاندارد علامت گذاری شود. این الزامات ایمنی و قابلیت اطمینان خطوط لوله در حمل و نقل نفت و گاز را تضمین می کند.
Q4: محدوده مشخصات معمول لوله های فولادی کربنی معمولی چیست؟
مشخصات لوله های فولادی کربن معمولی طیف گسترده ای را پوشش می دهد: قطر بیرونی لوله های جوش داده شده معمولا Φ21.3mm-Φ1626mm، با ضخامت دیواره 0.8mm-25mm است. قطر بیرونی لوله های بدون درز Φ6mm-Φ630mm و ضخامت دیواره 0.25mm-75mm است. لوله های داربست ساختمان معمولا با Φ48.3mm×3.2mm یا Φ60.3mm×3.2mm استفاده می شود. لوله های تامین آب عمدتاً DN15-DN300 هستند. لوله های با هدف خاص مانند پوشش روغن می توانند به Φ508mm×50mm برسند. طول به طور کلی 6 متر یا 12 متر است، و همچنین می تواند با توجه به تقاضا سفارشی شود. هنگام انتخاب مشخصات، عواملی مانند فشار مورد نیاز، روش های اتصال و محدودیت های حمل و نقل باید به طور جامع در نظر گرفته شوند.
Q5: چگونه علامت گذاری استاندارد لوله های فولاد کربنی را تفسیر کنیم؟
به عنوان مثال "GB/T 3091-2015 Q235B DN50×3.2mm" را در نظر بگیرید: "GB/T 3091-2015" شماره و نسخه استاندارد را نشان می دهد. "Q235B" به درجه مواد اشاره دارد، که در آن Q نشان دهنده قدرت تسلیم، 235 نشان دهنده مقدار تسلیم بیشتر یا برابر با 235MPa، و B نشان دهنده درجه کیفیت است. "DN50" قطر اسمی است که مربوط به قطر بیرونی Φ60 میلی متر است. "3.2mm" ضخامت اسمی دیوار است. علامت گذاری ممکن است شامل اطلاعاتی مانند فرآیند تولید (مانند ERW برای جوشکاری مقاومتی) و عملیات سطح (مانند G برای گالوانیزه) باشد. تفسیر صحیح علامت گذاری برای پذیرش مواد و کاربرد مهندسی بسیار مهم است.
