** 1. آیا کربن بیشتر در فولاد آن را قوی تر می کند؟ **
بله ، تا یک نقطه. اضافه کردن کربن بیشتر به فولاد ، سختی و استحکام کششی (توانایی مقاومت در برابر جدا شدن) را از طریق فرآیندی به نام تقویت محلول جامد افزایش می دهد. اتم های کربن شبکه کریستالی آهن را تحریف می کنند و باعث می شود که لایه های اتم ها از کنار یکدیگر اسلاید کنند. با این حال ، این به هزینه کاهش انعطاف پذیری (کمتر خم می شود) و سختی. فراتر از یک نقطه خاص (حدود 0.8-1.0 ٪ کربن) ، قدرت در واقع می تواند کاهش یابد و فولاد بسیار شکننده می شود.
** 2. سختی فولاد کربن کم چقدر است؟ **
فولاد کربن کم (همچنین به عنوان فولاد خفیف نیز شناخته می شود) نسبتاً نرم است. سختی آن به طور معمول از ** 120 تا 180 شماره سختی برینل (BHN) ** یا ** 70 تا 90 در مقیاس Rockwell B (HRB) ** متغیر است. این نرمی و انعطاف پذیری زیاد باعث می شود شکل گیری ، ماشین و جوش آسان شود ، اما برای برنامه هایی که نیاز به مقاومت در برابر سایش بالا دارند مناسب نیست.
** 3. نیکل به فولاد اضافه می کند؟ **
نیکل یک عنصر آلیاژ بسیار مفید است که به فولاد اضافه شده است. مشارکتهای اصلی آن عبارتند از:
*** افزایش سختی: ** نیکل به شدت قدرت ضربه و سختی فولاد را به ویژه در دماهای پایین بهبود می بخشد. این امر به جلوگیری از شکننده شدن فولاد در محیط های سرد کمک می کند.
*** مقاومت در برابر خوردگی افزایش یافته: ** مقاومت فولاد در برابر خوردگی و زنگ زدگی را بهبود می بخشد. نیکل به همین دلیل یک مؤلفه اصلی در فولادهای ضد زنگ است.
*** استحکام: ** این امر به تقویت محلول جامد کمک می کند و قدرت فولاد را بدون از بین رفتن عمده انعطاف پذیری افزایش می دهد.
** 4. چه اتفاقی می افتد اگر فولاد کربن زیادی داشته باشد؟ **
اگر فولاد دارای کربن بیش از حد (به طور کلی بالاتر از حدود 1.5- 2.0 ٪) باشد ، ** بیش از حد سخت اما بسیار شکننده ** می شود. این شکنندگی بالا به این معنی است که می تواند به جای خم شدن ، تحت تأثیر یا استرس خرد شود یا ترک کند. این کار جوشکاری ، ماشین یا فرم را بسیار دشوار می کند. چنین فولاد کربن بالا در درجه اول برای برنامه های بسیار خاص مانند ابزار برش یا سخت گیری استفاده می شود ، جایی که سختی شدید نیاز اصلی است و به سختی لازم نیست.
** 5. نمونه ای از فولاد کربن کم چیست؟ **
یک نمونه رایج و به طور گسترده استفاده از فولاد کم کربن ** AISI 1018 Steel ** (همچنین به عنوان EN1A یا S235JR در سایر استانداردها شناخته می شود). این یک فولاد هدف عمومی- است که به دلیل قابلیت جوشکاری و شکل گیری خوب شناخته شده است و در تعداد زیادی برنامه کاربردی مانند قاب های ساختمانی ، قطعات خودرو ، مبلمان و اجزای ماشین آلات استفاده می شود. نمونه بسیار متداول دیگر ** A36 Steel ** است که یک شکل فولادی ساختاری استاندارد است که در ساخت و ساز ساختمان استفاده می شود.
