تفاوت بین جوشکاری مقاومت با فرکانس بالا (ERW) و جوش قوس زیر آب (SAW) چیست؟
ERW از جریان فرکانس بالا برای گرم کردن لبه صفحه فولادی برای جوشکاری مستقیم ، که برای لوله های دیواره نازک مناسب است ، با راندمان بالا و هزینه کم استفاده می کند. اره از یک قوس برای ذوب شدن فلز در زیر لایه شار استفاده می کند ، که برای لوله های دیواره ضخیم و محیط های فشار قوی مناسب است و از استحکام جوش بالاتری برخوردار است. ERW سرعت جوشکاری سریع دارد اما ممکن است نقص های بلااستفاده ایجاد کند ، در حالی که اره دارای سرعت جوش آهسته اما کیفیت جوش پایدار است. ERW معمولاً برای لوله های آب و لوله های ساختاری مورد استفاده قرار می گیرد ، در حالی که اره بیشتر برای خطوط لوله نفت و گاز استفاده می شود. انتخاب این دو فرآیند نیاز به بررسی جامع ضخامت ، هدف و هزینه مواد دارد.
چگونه می توان استرس باقیمانده را در هنگام تشکیل لوله جوش داده شده کنترل کرد؟
استرس باقیمانده عمدتا ناشی از گرمایش و سرمایش ناهموار است که می تواند با انبساط مکانیکی یا عملیات حرارتی (مانند آنیل شدن) از بین برود. نورد پیشرونده در حین شکل گیری برای کاهش استرس تغییر شکل استفاده می شود و پوست گرفتن پس از جوشکاری نیز می تواند استرس سطح را تسکین دهد. بهینه سازی پارامترهای جوشکاری (مانند جریان و سرعت) می تواند غلظت استرس در منطقه تحت تأثیر گرما را کاهش دهد. علاوه بر این ، فرآیندهای جوشکاری متقارن (مانند جوشکاری دو طرفه) می توانند توزیع استرس را متعادل کنند. استرس باقیمانده طولانی مدت ممکن است باعث ترک خوردگی شود و نیاز به بازرسی دقیق دارد.
چرا لوله های جوش داده شده برای آزمایش غیر مخرب باید به صورت آنلاین یا آفلاین آزمایش شوند؟
آزمایش غیر مخرب (مانند سونوگرافی و اشعه ایکس) می تواند نقایص داخلی مانند تخلخل جوش و ترک ها را برای جلوگیری از خرابی در هنگام استفاده تشخیص دهد. تست آنلاین بر کیفیت تولید در زمان واقعی نظارت می کند و میزان ضایعات را کاهش می دهد. آزمایش آفلاین جامع تر و مناسب تر برای زمینه های پر تقاضا (مانند انرژی هسته ای) است. استانداردهای مختلف (مانند API ، ASTM) مقررات روشنی در مورد روش های آزمایش و نرخ عبور دارند. نقص از دست رفته ممکن است باعث نشت خط لوله یا حتی انفجار شود ، بنابراین آزمایش یک فرآیند اجباری است.
فرآیندهای عملیات حرارتی برای لوله های جوش داده شده چیست؟ عملکردهای مربوطه آنها چیست؟
عادی سازی ، دانه ها را پالایش می کند ، سختی و قدرت را بهبود می بخشد. بازپخت سخت شدن کار سرد را از بین می برد و انعطاف پذیری را بهبود می بخشد. خاموش شدن + از مزاج برای لوله های با استحکام بالا استفاده می شود. عملیات حرارتی همچنین می تواند اختلاف عملکرد بین جوش و ماده والدین را برای جلوگیری از خوردگی استرس یکدست کند. به عنوان مثال ، لوله های خط استاندارد API اغلب برای برآورده کردن نیازهای تأثیرگذاری در دمای پایین نیاز به عادی سازی دارند. پارامترهای فرآیند (دما ، زمان) باید دقیقاً مطابق با ترکیب مواد کنترل شوند.
چگونه می توان هزینه تولید لوله های جوش داده شده را از طریق بهینه سازی فرآیند کاهش داد؟
از فناوری تشکیل مداوم برای کاهش خرابی و بهبود استفاده از مواد استفاده کنید. پارامترهای جوشکاری را برای کاهش مصرف انرژی بهینه کنید. از نمرات فولادی کم هزینه (مانند Q235 برای جایگزینی فولاد آلیاژ) استفاده کنید و از عملکرد اطمینان حاصل کنید. خطوط تولید خودکار برای کاهش مداخله دستی ؛ مواد زائد بازیافت (مانند ضایعات) برای بازسازی. علاوه بر این ، تولید در مقیاس بزرگ و تهیه محلی نیز می تواند هزینه ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
