جوشکاری مارپیچی فرآیندی است که از سطوح MIG با نفوذ کامل مداوم برای بازسازی آسیب های ناشی از سایش، فرسایش، خوردگی یا ترک خوردگی یا افزایش اندازه یک قطعه برای مطابقت با اندازه افزایش یافته در یک جزء جفت استفاده می کند. استفاده از فرآیند جوشکاری مارپیچی، اعوجاج قطعه را که ممکن است در اثر تنش های نامتعادل در فرآیند معمولی جوشکاری ایجاد شود، از بین می برد. جوشکاری مارپیچی یک فرآیند ورودی کم انرژی است که در آن لایه‌های جوش و نواحی متاثر از حرارت مرتبط با آن‌ها معتدل می‌شوند و ساختار دانه‌ها توسط مهره‌های معتدل بعدی و همپوشانی تصفیه می‌شود.
از جوش مارپیچ می توان برای تعمیر و بهبود محصولات در فرآیند تولید مجدد استفاده کرد. اجزا را می توان با استفاده از مواد پوششی پیشرفته انتخاب شده با این فرآیند بهبود بخشید. این بر دو معیار کلی استوار است:
مطابقت ماده اصلی با سیم پرکننده همان یا نزدیکترین ماده انتخابی موجود.
استفاده از مواد پوششی مختلف برای افزایش مقاومت در برابر خوردگی، فرسایش یا سایش.
ساختار دانه پس از جوش در جوش و در ناحیه تحت تاثیر حرارت باید در نظر گرفته شود. به این موارد عواملی مانند تفاوت در ضرایب انبساط حرارتی، استحکام و شکل پذیری دو ماده غیرمشابه و امکان اتصال گالوانیکی بین دو ماده یا سایر قطعات متصل را اضافه کنید. در نظر گرفتن دقیق ضرایب نسبی انبساط حرارتی برای اطمینان از اینکه کرنش های موضعی در سطح مشترک بین روکش و مواد پایه از سطوح قابل قبول در طول چرخه جوشکاری/عملیات حرارتی یا در حین کار تجاوز نمی کنند، ضروری است.
عملیات حرارتی موثر قبل و بعد از جوشکاری ضروری است. استفاده از پیش گرمایش همراه با تیمارهای سطحی با دقت انتخاب شده و استفاده از سیم های کم هیدروژن، مقاوم در برابر هیدروژن و خود مصرف کننده، خطر ترک خوردگی هیدروژن را در طول فرآیند جوشکاری از بین می برد. عملیات حرارتی پس از جوشکاری برای کنترل مشکل مهمتر تبدیل ماتریس به ساختار مارتنزیتی غیرقابل جوش در طول فرآیند استفاده می شود.
