مقدمه ای بر روش تهیه لوله های فولادی کربنی

ماده اولیه لوله های کربن فولادی بیلت لوله گرد است. شمش لوله گرد باید توسط دستگاه برش به شمش به طول حدود 1 متر بریده شود و از طریق تسمه نقاله برای گرم شدن به کوره فرستاده شود. بیلت وارد کوره شده و تا دمای تقریباً 1200 درجه سانتیگراد گرم می شود. سوخت هیدروژن یا استیلن است. کنترل دما در کوره یک مسئله کلیدی است. پس از اینکه لوله گرد از کوره خارج شد، باید آن را از طریق دستگاه پانچ فشار سوراخ کرد. به طور کلی، دستگاه سوراخ کننده رایج تر، دستگاه سوراخ کننده غلتکی مخروطی است. این نوع دستگاه پیرسینگ دارای راندمان تولید بالا، کیفیت محصول خوب، انبساط قطر سوراخ زیاد است و می تواند در انواع فولادها نفوذ کند. پس از سوراخ شدن، لوله خالی لوله گرد به طور متوالی توسط سه غلتک به صورت متقاطع، نورد پیوسته یا اکسترود می شود. پس از اکستروژن، لوله باید برداشته و کالیبره شود. دستگاه اندازه‌گیری یک مته مخروطی را با سرعت بالا به داخل صفحه فولادی می‌چرخاند تا سوراخ‌هایی ایجاد کند تا یک لوله فولادی ایجاد شود. قطر داخلی لوله فولادی با طول قطر بیرونی مته دستگاه اندازه گیری تعیین می شود. لوله فولادی پس از سایز بندی وارد برج خنک کننده شده و با پاشیدن آب خنک می شود. پس از خنک شدن لوله فولادی، صاف می شود. لوله فولادی پس از صاف کردن، توسط تسمه نقاله برای تشخیص عیب داخلی به ردیاب فلزی (یا تست هیدرولیک) فرستاده می شود. در صورت وجود ترک، حباب و سایر مشکلات در داخل لوله فولادی، شناسایی می شوند. پس از بازرسی کیفیت، لوله های فولادی باید تحت انتخاب دقیق دستی قرار گیرند. پس از بررسی کیفی لوله فولادی، شماره سریال، مشخصات، شماره بچ تولید و ... را با رنگ اسپری کنید. و توسط جرثقیل به داخل انبار بلند می شود.