فرآیند صحیح جوشکاری

**1. برآمدگی و تناسب مناسب-بالا بسیار مهم است**

* **دانش: ** قبل از جوشکاری، انتهای لوله باید بریده شده و تا یک زاویه خاص (مثلاً 37.5 درجه معمول است) بریده شود. این یک شیار به شکل "V" یا "U" ایجاد می کند که به جوش اجازه می دهد تا عمیقاً در دیواره لوله نفوذ کند و از یک اتصال قوی- اطمینان حاصل شود.
* **توضیح:** اریب مناسب و تناسب محکم به بالا (تراز و شکاف بین دو لوله) پایه و اساس یک جوش سالم است. زاویه مخروطی نادرست یا تناسب ضعیف-به سمت بالا می‌تواند منجر به عدم همجوشی، تنش بیش از حد جوش، و اتصال ضعیفی شود که مستعد شکست تحت فشار است.

**2. اهمیت کیفیت روت پاس**

* **دانش:** اولین پاس جوش به نام "گذر ریشه" حیاتی ترین است. باید کاملاً در قسمت پشتی اتصال جوش بخورد (ایجاد "تقویت ریشه" یا "نفوذ") بدون نقص مانند سوختگی-از طریق (سوراخ) یا عدم جوش خوردن.
* **توضیح:** پاس ریشه پایه تمام پاس های جوش بعدی را تشکیل می دهد. ریشه معیوب را نمی توان با گذرهای زیر برطرف کرد و یکپارچگی جوش را به خطر می اندازد، به خصوص در سیستم های لوله کشی فشار قوی{{1}. جوشکاران اغلب برای کنترل بهتر از یک تکنیک متفاوت (مانند جوشکاری TIG) برای عبور ریشه استفاده می کنند.

**3. انتخاب فرآیند جوشکاری صحیح **

* **دانش: ** فرآیندهای متداول برای جوشکاری لوله فولادی عبارتند از: جوشکاری قوس فلزی محافظت شده (SMAW یا "Stick")، جوشکاری قوسی تنگستن گاز (GTAW یا "TIG") و جوشکاری قوس فلزی با گاز (GMAW یا "MIG"). انتخاب به مواد لوله، ضخامت دیواره، کاربرد (به عنوان مثال، خلوص بالا در مقابل ساختار)، و الزامات کد بستگی دارد.
* **توضیح:** SMAW همه کاره و رایج برای ساخت و ساز میدان است. GTAW جوش‌هایی با کیفیت{1} بسیار بالا و تمیز تولید می‌کند و برای عبور ریشه در لوله‌های حیاتی ایده‌آل است. GMAW برای جوشکاری تولید سریع و کارآمد است. استفاده از فرآیند اشتباه می تواند منجر به آلودگی، نفوذ ضعیف یا تولید ناکارآمد شود.

**4. عملیات حرارتی قبل از{1} و پس از جوشکاری (PWHT)**

* **دانش:** برای لوله‌های با دیواره ضخیم یا آلیاژهای فولادی خاص (مانند{{1}فولادهای پر کربن)، پیش-گرم کردن محل اتصال قبل از جوشکاری و اعمال یک پست کنترل‌شده{3}}عملیات حرارتی جوش اغلب اجباری است.
* **توضیح:** گرم کردن قبل از{0}سرعت سرد شدن جوش را کاهش می دهد و از تشکیل ریزساختارهای سخت و شکننده که می تواند منجر به ترک شود جلوگیری می کند. PWHT (یا "کاهش تنش") تنش های باقی مانده در جوش را از گرمایش و سرمایش شدید کاهش می دهد و باعث بهبود چقرمگی و پایداری ابعادی اتصال می شود.

**5. آزمایش غیر مخرب (NDT) برای تضمین کیفیت الزامی است**

* **دانش:** جوش های روی لوله های حیاتی باید با استفاده از روش های آزمایش غیرمخرب-بازرسی شوند. تکنیک های متداول عبارتند از تست بصری (VT)، تست رادیوگرافی (RT یا "اشعه ایکس") و تست اولتراسونیک (UT).
* **توضیح:** نمی توان کیفیت داخلی جوش را از روی سطح آن قضاوت کرد. NDT به بازرسان اجازه می دهد تا داخل جوش را بدون تخریب آن "ببینند". RT از تابش برای یافتن عیوب حجمی مانند تخلخل استفاده می کند، در حالی که UT از امواج صوتی برای یافتن عیوب مسطح مانند ترک و عدم همجوشی استفاده می کند. این یک مرحله اجباری برای اطمینان از مطابقت جوش با استانداردهای کد مورد نیاز است (به عنوان مثال، ASME B31.3 برای لوله‌کشی فرآیند).