1. بازپخت فولاد
حرارت دادن فولاد تا دمای معین، گرم نگه داشتن آن برای مدتی و سپس اجازه دادن به سرد شدن آهسته آنیلینگ نامیده می شود. آنیل کردن فولاد یک روش عملیات حرارتی است که در آن فولاد تا دمایی که تغییر فاز یا تغییر فاز جزئی اتفاق می‌افتد گرم می‌شود و پس از حفظ حرارت به آرامی سرد می‌شود. هدف از بازپخت حذف عیوب ساختاری، بهبود ساختار، همگن سازی اجزا و پالایش دانه ها، بهبود خواص مکانیکی فولاد، کاهش تنش پسماند است. در عین حال، می تواند سختی را کاهش دهد، انعطاف پذیری و چقرمگی را بهبود بخشد و عملکرد برش را بهبود بخشد. بنابراین، آنیل نه تنها برای از بین بردن و بهبود عیوب ساختاری و تنش های داخلی به جا مانده از فرآیند قبلی، بلکه برای آماده سازی برای فرآیند بعدی است. بنابراین، آنیل یک عملیات حرارتی محصول نیمه تمام است که به عنوان عملیات پیش گرمایی نیز شناخته می شود.
2. عادی سازی فولاد
نرمال کردن یک روش عملیات حرارتی است که در آن فولاد بالاتر از دمای بحرانی گرم می شود تا تمام فولاد به آستنیت یکنواخت تبدیل شود و سپس به طور طبیعی در هوا خنک می شود. می تواند سیمانیت شبکه ای فولاد هایپریوتکتوئید را از بین ببرد. برای فولاد هیپویوتکتوئیدی، نرمال سازی می تواند شبکه کریستالی را اصلاح کند و خواص مکانیکی جامع را بهبود بخشد. استفاده از نرمال سازی به جای آنیل برای قطعات با نیاز کم مقرون به صرفه تر است.
3. کوئنچینگ فولاد
کوئنچ عبارت است از حرارت دادن فولاد تا بالاتر از دمای بحرانی، گرم نگه داشتن آن برای مدتی، و سپس قرار دادن سریع آن در ماده خاموش کننده تا باعث کاهش ناگهانی دما و سرد شدن سریع آن با سرعتی بیشتر از سرعت سرد شدن بحرانی شود. به دست آوردن عدم تعادل تحت سلطه مارتنزیت. روش های عملیات حرارتی بافت ها. کوئنچ می تواند استحکام و سختی فولاد را افزایش دهد اما انعطاف پذیری آن را کاهش دهد. کوئنچ کننده های رایج در کوئنچینگ عبارتند از: آب، روغن، آب قلیایی و محلول نمک و غیره.
4. معتدل کردن فولاد
گرم کردن مجدد فولاد کوئنچ شده تا دمای معین و سپس سرد کردن آن با استفاده از روشی خاص را تمپرینگ می گویند. هدف آن حذف تنش داخلی ناشی از خاموش کردن و کاهش سختی و شکنندگی برای به دست آوردن خواص مکانیکی مورد انتظار است. تلطیف به سه دسته تقسیم می شود: تلطیف با دمای بالا، معتدل با دمای متوسط و معتدل با دمای پایین. تمپر اغلب همراه با خاموش کردن و نرمال کردن استفاده می شود.
⑴عملیات کوئنچ و تمپرینگ: روش عملیات حرارتی تلطیف در دمای بالا پس از کوئنچ، عملیات کوئنچ و تمپرینگ نامیده می شود. معتدل با دمای بالا به معتدل شدن بین 500 -650 درجه اشاره دارد. کوئنچ و تمپر می تواند خواص و مواد فولاد را تا حد زیادی تنظیم کند. استحکام، پلاستیسیته و چقرمگی آن همگی بهتر است و خواص مکانیکی جامع خوبی دارد.
⑵تصفیه پیری: به منظور حذف تغییرات در اندازه و شکل ابزار اندازه‌گیری دقیق، قالب‌ها و قطعات در طول استفاده طولانی‌مدت، قطعه کار اغلب پس از دم‌کردن در دمای پایین (دمای دمای پایین 100-150) دوباره گرم می‌شود. {4}} درجه ) قبل از اتمام. درجه، آن را برای 5-20 ساعت نگه دارید. این درمان برای تثبیت کیفیت قطعات دقیق، پیری نامیده می شود. انجام عملیات پیری بر روی اجزای فولادی تحت شرایط دمای پایین یا بار دینامیکی برای حذف تنش پسماند و تثبیت ساختار و اندازه فولاد بسیار مهم است.
5. عملیات حرارتی سطح فولاد
⑴کوئنچ سطح: سطح قطعه فولادی به سرعت تا بالاتر از دمای بحرانی گرم می شود، اما گرما قبل از انتقال به هسته به سرعت سرد می شود. به این ترتیب لایه سطحی را می توان در ساختار مارتنزیتی خاموش کرد و هسته رخ نمی دهد. تغییر فاز، که به هدف سخت شدن سطح دست می یابد اما هسته بدون تغییر باقی می ماند. مناسب برای فولاد کربن متوسط
⑵ عملیات حرارتی شیمیایی: به نفوذ اتم های عناصر شیمیایی به لایه سطحی قطعه کار به دلیل توانایی انتشار اتمی در دماهای بالا برای تغییر ترکیب شیمیایی و ساختار لایه سطحی قطعه کار و در نتیجه ساختن سطح اشاره دارد. لایه فولاد دارای ویژگی های خاصی است. یک فرآیند عملیات حرارتی که نیاز به سازماندهی و خواص دارد. با توجه به انواع عناصر نفوذی، عملیات حرارتی شیمیایی را می توان به چهار نوع کربور کننده، نیترید، سیانیداسیون و نفوذ فلز تقسیم کرد.
کربورسازی: کربورسازی فرآیند نفوذ اتم های کربن به لایه سطحی فولاد است. همچنین باعث می شود که قطعه کار فولاد کم کربن دارای یک لایه سطحی از فولاد پرکربن باشد و سپس تحت کوئنچ و حرارت پایین قرار می گیرد تا لایه سطحی قطعه کار دارای سختی و مقاومت در برابر سایش بالا باشد، در حالی که قسمت مرکزی قطعه کار همچنان حفظ می کند. چقرمگی و چقرمگی فولاد کم کربن. پلاستیک.
نیتروژن: همچنین به عنوان نیتریدینگ شناخته می شود، فرآیند نفوذ اتم های نیتروژن به لایه سطحی فولاد است. هدف آن بهبود سختی و مقاومت در برابر سایش لایه سطحی و همچنین بهبود استحکام خستگی، مقاومت در برابر خوردگی و ... می باشد. در حال حاضر از روش نیتریدینگ گازی بیشتر در تولید استفاده می شود.
سیانیداسیون: همچنین به عنوان کربناتیداسیون شناخته می شود، به فرآیند نفوذ همزمان اتم های کربن و اتم های نیتروژن در فولاد اشاره دارد. سطح فولاد را کربوره و نیترید می کند.
نفوذ فلز: به فرآیند نفوذ اتم های فلز به لایه سطحی فولاد اشاره دارد. لایه سطحی فولاد را آلیاژ می کند به طوری که سطح قطعه کار دارای ویژگی های خاصی از فولاد آلیاژی و فولاد خاص است، مانند مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر اکسیداسیون، مقاومت در برابر خوردگی و غیره. ، سیلیکون کردن و غیره
