ملاحظات برای جوش لب به لب

I. جوش لب به لب مقاومتی
دو قطعه کار همیشه در انتها با هم فشرده می شوند، با حرارت مقاومتی به حالت پلاستیکی گرم می شوند و سپس به سرعت فشار آهنگری بالایی را اعمال می کنند (یا در صورت عدم وجود فشار آهنگری بالا برای حفظ فشار جوشکاری) جوش لب به لب مقاومتی نامیده می شود.
پارامترهای فرآیند جوش لب به لب مقاومتی عمدتاً سه مورد زیر است.
(1) طول کشیده: در تعیین طول قطعه کار از صورت کشیده شده انتهای الکترود گیره، باید پایداری قطعه کار در طول آهنگری بالا و اتلاف حرارت گیره را در نظر گرفت.
(2) زمان جوشکاری و جریان جوش. در جوشکاری لب به لب مقاومتی دو عامل تعیین کننده زمان جوش و جریان جوش وجود دارد که هر دو را می توان بر اساس آن در یک محدوده مشخص تنظیم کرد. جریان بزرگ، زمان کوتاه را می توان استفاده کرد. همچنین می تواند از جریان کم و زمان طولانی استفاده کند. با این حال، زمانی که تفاوت بیش از حد بزرگ است، بر استحکام اتصالات جوش داده شده، مستعد اکسیداسیون مفصل، دانه درشت و سایر نقص ها تأثیر می گذارد.
(3) فشار آهنگری بالا، فشار جوش. گرمایش برای استفاده از فشار آهنگری رویی کوچکتر و آهنگری با فشار جوش بزرگتر مناسب است.

• جوش لب به لب فلاش

معمولاً جوش لب به لب فلاش را می توان به جوش لب به لب پیش گرمایش، جوش لب به لب با فلش مداوم تقسیم کرد (جوشکاری لب به لب با فلش مداوم به مرحله فورج بالا و مرحله فلاش دو قسمت تقسیم می شود).
1، مرحله فلش
در مرحله فلاش ابتدا برق روشن می شود، وظیفه اصلی گرم کردن قطعه کار است و سپس دو قطعه کار کمی با سطح انتهایی تماس پیدا می کند و تماس های زیادی را تشکیل می دهد. هنگامی که گرما با عبور جریان الکتریکی تولید می شود، کنتاکت ها ذوب شده و به یک پرتو فلزی مایع تبدیل می شوند که دو سر را به هم متصل می کند. فلز مایع در پرتو بیش از حد تبخیر می شود و به دلیل چگالی جریان بسیار زیاد در پرتو فلزی مایع، پرتو بیش از حد می ترکد. عملکرد گیره متحرک به آرامی پیشرفت می کند، روند پرتو بیش از حد همچنان برای ایجاد انفجار ادامه خواهد داشت. تحت تأثیر نیروی الکترومغناطیسی، ذرات فلز مایع همچنان جرقه‌هایی را تشکیل می‌دهند که از سطح مشترک پاشیده می‌شوند، یعنی فلاش.
2، مرحله آهنگری بالا
پس از پایان مرحله فلاش، شما باید فوراً فشار آهنگری بالایی را روی قطعه کار انجام دهید، شکاف رابط به سرعت کاهش می یابد، روی انفجار تیر متوقف می شود و به مرحله آهنگری بالا می رود. نقش آهنگری بالایی این است که فلز مایع و اجزای اکسیداسیون را در سطح انتهایی فشرده کند، شکاف بین سطح انتهایی قطعه کار را ببندد، در حالی که فلز پلاستیکی تمیز را در تماس نزدیک قرار می دهد تا یک اتصال جامد ایجاد کند.